Właśnie minęło pięć lat
Żyje, choć żyć nie powinna

87-letnia Pani Maria Kostrzewa z Grodziska Mazowieckiego to nasza dobra znajoma. Od pięciu lat odwiedzamy ją praktycznie co roku. Bo Pani Maria wprawiła w zdumienie świat lekarski jak rzadko kto: mimo że jej przypadek w szpitalu uznano za beznadziejny i odesłano ją do domu, żeby spokojnie tam umarła, ona żyje do dziś. I ma się znakomicie.

Przypomnijmy...

Vilcacora, Sangre de drago i Zarzaparilla...

Przeciw agonii

Pani Henryka Tarnowska ma 74 lata, mieszka w Warszawie na Żoliborzu. Mówi, że żyje tylko dzięki swojej młodszej o sześć lat siostrze Irenie. – Gdyby nie ona, nigdy nie trafiłabym na odpowiednie lekarstwo. Nigdy też nie byłabym w stanie samodzielnie sfinansować leczenia. W potrzebie siostra stała się dla mnie niezawodną podporą, opoką. Bez niej nie moglibyśmy teraz rozmawiać. Nie byłoby z kim. Nie byłoby o czym.

To właśnie ona, Irena, wiedziała o istnieniu vilcacory i doprowadziła siostrę Henrykę do miejsca, gdzie zyskała wszystkie konieczne informacje.

Mimo że to naganne, nie chciała się operować. Mówi, że uratowała ją modlitwa i... vilcacora

“Minęło pięć lat, a ja żyję”

Pani Aniela Łatkowska ma 80 lat i mieszka w Krotoszynie. Jeszcze do niedawna prowadziła niewielkie gospodarstwo rolne, które przejęła po śmierci męża. Pięć lat temu wykryto u niej nowotwór piersi. Wbrew rozsądkowi i wbrew zaleceniom lekarzy powiedziała, że nie podda się operacji, bo i tak pozostało jej niewiele życia. Po co więc ma się okaleczać?